Wens, een aspect van vertrouwen

Wat hebben stervenden nodig? Wat hebben wij nodig wanneer wij sterven?

Als antwoord op de vraag bij welke innerlijke houding vanuit de omgeving de stervende mens gebaat is, deelt zij met ons haar theorie ‘V.E.R.T.R.O.U.W.E.N.’. Deze is ontstaan uit haar visie op en ervaring uit de hospicepraktijk en bestaat uit tien steekwoorden. Vandaag gaat het over de wens.

‘Aan het einde van het leven kunnen er nog vele grote en kleine wensen worden vervuld waarbij de verpleegkundige een verzorgende, bemiddelende of begeleidende taak heeft: van iets lekkers ruiken of eten tot wachten op de komst van het kleinkind, van goede pijnbestrijding tot een liefdevolle sfeer op de kamer, van een schoon bed tot het bevochtigen van de lippen, van de behoedzaamheid voor de stervende tot de zorg voor de familie, van een laatste sacrament toegediend krijgen tot een glaasje wijn drinken, van het laatste contact met de dierbaren tot het bespreken van de wensen na het overlijden en de uitvaart. Als wensen vervuld kunnen worden ontstaat er dankbaarheid om het leven dat geleefd is en komt er bereidheid tot sterven.’

Volgende week kunt u lezen wat Ruth te zeggen heeft over ‘eigenheid’ in de zorg voor stervenden.

 

Ruth Cooiman is een regulier opgeleide verpleegkundige in de zorg voor stervenden, die verpleegkundige antroposofische zorg is geworden door opleidingen te doen waarbij zij leerde de Uitwendige Therapie in het verplegen te betrekken.

de Redactie